“Een warm thuis waar je trots op kunt zijn en waar iedere bewoner volledig zichzelf mag zijn. Daar staat Thomashuis Zandvoort al 17 jaar voor,” vertelt zorgondernemer Shahin Ansari. Nu vindt de langstzittende zorgondernemer het tijd om zijn stokje over te dragen. “Een beter doel dan een Thomashuis runnen, had ik niet kunnen bedenken in mijn leven.”
In 2003 zorgde Hans van Putten voor een omwenteling in de gehandicaptenzorg toen hij, uit onvrede over de zorg, een eigen opvangplek stichtte voor zijn gehandicapte zoon Thomas. Het eerste Thomashuis was een feit. Shahin en zijn toenmalige vrouw Nicole, met wie hij tot 2015 het Thomashuis runde, werden geïnspireerd door de innovatieve ideeën van de oprichter. Wat Shahin aansprak in de formule (onder anderen het creëren van een waardige leef- en omgeving), geldt voor hem nog steeds: “Als zorgondernemer ervaar ik een enorme vrijheid. Ik kan mijn visie op de zorg van A tot Z vormgeven.”
Ook het samenwonen met de bewoners ziet hij als de kracht van de Thomashuizen. “De continuïteit van mijn aanwezigheid betekent veel voor hen, zo is in de loop der jaren gebleken. Wij kennen hier bijvoorbeeld geen terugval, zoals je soms ziet in een instelling. Wij zien alleen maar vooruitgang in de ontwikkeling van onze bewoners.”
Een hechte groep
Een groot deel van de bewoners van Thomashuis Zandvoort woont er inmiddels ruim tien jaar. De afgelopen coronaperiode had ook voor hen een grote impact op het dagelijks leven. Dagbestedingen gingen dicht en familieleden konden tijdelijk niet meer op bezoek komen. De bewoners en het team waren volledig op elkaar aangewezen. “De groep is hierdoor enorm hecht geworden. Ze deden het supergoed, dat was mooi om te zien.” Ook Shahin zette zijn schouders eronder en vrolijkte de kelder op met een airhockey- en pingpongtafel. Nog steeds is dit een favoriete hang-out van de bewoners. Daarnaast vertoeven ze graag in de kleurrijke tuin en wandelen ze regelmatig over de boulevard.
“Ik gun mijn bewoners de wereld”
Omdat de zorgindicatie en zorgbehoefte van de bewoners sterk uiteenloopt, gaan ze met name in kleine groepjes erop uit. Shahin: “Veel willen, werkt niet bij deze groep. Vredig samenzijn en een avondwandeling is ook prima.” Iedereen heeft daarnaast zijn eigen hobby’s en vorm van dagbesteding: de een zwemt, de ander werkt als vrijwilliger op een kinderopvang en de ander is weer dol op paardrijden. Dat is ook precies waar een Thomashuis volgens Shahin voor staat. “Het zijn niet mijn kinderen, maar ik probeer ze wel net zo gelukkig te maken als mijn eigen twee kinderen. Ik gun mijn bewoners de wereld.”
Boeren in de zorg
Als hij aan mensen uitlegt hoe het leven van een zorgondernemer eruit ziet, dan maakt Shahin regelmatig de vergelijking met het boerenbedrijf. “Wij zijn de boeren van de zorg. Ook een boer moet midden in de nacht soms zijn bed uit. Het is een manier van leven.” Shahin legt uit dat het voor hem niet als werk voelt. “Ik bedank een bewoner aan het eind van de dag voor de fijne tijd. Je krijgt er zoveel voor terug. Het is een wederkerige relatie.”
Opvolgers gezocht
Gevraagd wat toekomstige ondernemers in huis moeten hebben, dan zegt hij direct: “Inhoudelijke kennis van zaken en een warm en goed hart!” Ben jij enthousiast geworden door het verhaal van Shahin en wil jij meer weten over het zorgondernemerschap? Meld je dan aan voor het online webinar voor het zorgondernemerschap op www.thomashuis.nl.
