Gemeente Haarlem schaakmat door eigen Laadvisie

Het klinkt als een bureaucratische paradox: de gemeente Haarlem herinrichtte de Spaarndamseweg met aanzienlijke investering tot een fietsstraat met het principe “auto te gast” — en besloot vervolgens op diezelfde straat een publiek snellaadstation voor elektrische auto’s te plaatsen. Bewoners vechten het besluit aan. De hoorzitting heeft op 20 april jl. plaatsgevonden. De onafhankelijke bezwaarschriftencommissie brengt binnen 6 tot 8 weken een advies uit aan het college — een advies dat het college in de meeste gevallen overneemt, maar waartoe het niet verplicht is. Het snellaadstation is nog niet geplaatst. De uitkomst is dus nog volledig open.

De bewoners maken zich zorgen dat de gemeente ondertussen de plannen doordrukt en bij een ongunstig advies simpelweg een haag plant als oplossing voor de lichtoverlast. Zij zijn vastbesloten: als het besluit ondanks de bezwaren wordt gehandhaafd, volgt een gang naar de rechter.

De situatie
Op 17 november 2025 nam het college van burgemeester en wethouders van Haarlem verkeersbesluit nr. 2025/752601: twee parkeerplaatsen op het parkeerterrein Spaarndamseweg nabij nr. 105 worden gereserveerd voor een DC-snellaadstation. In de praktijk verdwijnen daarmee drie bruikbare parkeerplaatsen: één voor de lader zelf, twee die voortaan uitsluitend nog beschikbaar zijn tijdens het laden.

Het bezwaar van bewoners M. Kleinjans en A. Phongsittisak werd door meerdere buurtbewoners gesteund met eigen bezwaarschriften. Zij wijzen op hoge parkeerdruk, aantasting van het aangrenzende natuurgebied de Hekslootpolder, geluidsoverlast en een volwaardig alternatief dat al bestaat: het grote Leap24-snellaadstation in de Waarderpolder, op slechts 587 meter hemelsrecht en 1,2 kilometer rijafstand.

Het juridische wapenarsenaal
In een uitvoerige aanvullende bezwaarbrief van 8 april 2026 leggen de bewoners de gemeente bloot op meerdere fronten:

1. De gemeente gebruikt de verkeerde bebording. Het besluit beschrijft bord E8c — bedoeld voor reguliere AC-laadpalen — maar de situatiefoto in het besluit toont een DC-snellader. Juridisch zijn dit compleet verschillende installaties met andere handhavings- en vergunningseisen.
2. Geen geluidsonderzoek uitgevoerd. DC-snelladers zijn uitgerust met krachtige koelaggregaten die continu zoemen. Pikant detail: de gemeente Haarlem heeft dit probleem zelf erkend. Tijdens de behandeling van de Laadvisie in de commissie Beheer op 11 september 2025 bracht een raadslid in dat bewoners in Schalkwijk forse overlast ondervonden van een soortgelijk station. De gemeente bevestigde dit schriftelijk in haar eigen Nota van beantwoording. Toch werd bij het besluit aan de Spaarndamseweg geen akoestisch onderzoek gedaan.
3. Natuur en leefomgeving niet meegewogen. Het parkeerterrein grenst direct aan de Hekslootpolder — een beschermd natuurgebied en onderdeel van recreatiegebied Spaarnwoude, één van de drukst bezochte groene longen van de Randstad. De Spaarndamseweg is de voornaamste fietsroute naar dit gebied voor scholieren, forensen en recreanten. Extra autoverkeer, permanente lichtuitstraling in de avond- en nachturen en het continue zoemen van koelaggregaten tasten de rust en natuurwaarde van de Hekslootpolder rechtstreeks aan. In het verkeersbesluit wordt dit natuurbelang met geen woord genoemd. De bewoners benadrukken dat het hun niet primair gaat om persoonlijk ongemak — maar om een principiële vraag: past een publiek snellaadstation dat verkeer van buiten aantrekt op een plek waar gemeente en provincie juist rust en natuur willen beschermen?
4. Rechtbank: locatiekeuze móet volledig worden meegewogen. Rechtbank Midden-Nederland oordeelde in 2022 (ECLI:NL:RBMNE:2022:407) dat een gemeente die de locatiekeuze als een “vaststaand gegeven” beschouwt en niet betrekt in de belangenafweging, handelt in strijd met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel. Van omwonenden kan niet worden gevergd dat zij zich tot de civiele rechter wenden om invloed uit te oefenen op de locatiekeuze.
5. Het besluit botst met het eigen Mobiliteitsbeleid 2021-2030. De gemeente hanteert het STOMP-principe — waarbij de auto de laagste prioriteit heeft — en heeft de Spaarndamseweg expliciet aangewezen als straat waarop sluipverkeer verminderd moet worden. Een snellaadstation trekt per definitie extra autoverkeer van buiten aan. Dat is precies het tegenovergestelde van wat het eigen beleid nastreeft.
6. De eigen Laadvisie 2025-2035 zet de gemeente schaakmat. Op 26 maart 2026 — slechts 24 dagen vóór de hoorzitting — stelde de gemeenteraad met 35 stemmen vóór en 3 tegen de nieuwe Laadvisie vast. Die stelt klip en klaar: “Snelladers voldoen aan een specifieke behoefte … voor doorgaand verkeer met korte stopmomenten is een snellader gewenst en daarom zullen ze bij doorgaande routes (bijvoorbeeld bij tankstations) het beste kunnen worden ingezet.“

De Spaarndamseweg is geen doorgaande route. Er is geen tankstation. Het is een doodlopende woonfietsstraat met 30 km/u-zone. Bovendien erkent diezelfde Laadvisie dat er vanwege netcongestie een “pas op de plaats” geldt voor nieuwe snellaadlocaties — maar dat onderzoek ontbreekt volledig voor de Spaarndamseweg.

Op grond van artikel 7:11 van de Algemene wet bestuursrecht moet de bezwaarcommissie bij haar heroverweging het recht toepassen zoals dat geldt op het moment van de beslissing op bezwaar. De Laadvisie is dus nu al van kracht — ook voor dit dossier.

Wat er nu op het spel staat
De bewoners vrezen dat de gemeente de plannen ondertussen stilletjes doorzet en bij een voor hen ongunstig advies volstaat met een symbolische maatregel — een haag als scherm tegen de lichtoverlast. Dat achten zij volstrekt onvoldoende. Kleinjans: “Wij zijn niet tegen elektrisch rijden. Maar een verkeerd besluit op de verkeerde plek los je niet op met een haag. Als het zover komt, stappen we naar de rechter.”

Achtergrond
De gemeente Haarlem heeft zich via MRA-Elektrisch aangesloten bij een regionaal netwerk van publieke laadpalen en snelladers — op zichzelf een zinvol initiatief. Maar de bewoners van de Spaarndamseweg stellen een fundamentele vraag: moet een snellaadstation op de meest logische plek staan, of mag dat ook in een doodlopende woonfietsstraat die grenst aan een beschermd natuurgebied?

Het antwoord, zo blijkt uit de eigen gemeentelijke beleidsstukken, is: nee, dat mag niet.

De commissie buigt zich de komende 6 tot 8 weken over de zaak en brengt dan advies uit. Daarna is het aan de gemeente om te beslissen. De bewoners houden de druk erop.

(Ingezonden bericht, auteur/inzender bekend bij de redactie.)