Leidt zelfkennis tot meer welbevinden? Levert het doorzien van eigen gedrag en eigen gevoelens een beter leven op? En wat is de bruikbaarheid van de vermeerderde zelfkennis? Veel klassieke Griekse filosofen, zoals Socrates, waren overtuigd van het idee dat ware kennis over het leven start bij intensief zelfonderzoek. Maar… kun je jezelf wel kennen? Wat is het zelf? Diepgewortelde vooroordelen en automatismen blijken een groot deel van ons gedrag te sturen zonder dat wij daar weet van hebben. Het leren omgaan met de wereld en jezelf? Overdrijven we niet te veel de mogelijkheden daarvan. Bestaat er wel zoiets als een persoonlijke levenshouding, Je eigen mogelijkheden onderscheiden van je beperkingen en het ontdekken van de kwaliteit van het leven als zinvol doordat het in overeenstemming is gebracht met een zelf verworven morele oriëntatie.
Want zoals het leven zich aan ons voordoet is het niets anders dan van ijsschots naar ijsschots springen. Sommigen zitten op een iets grotere schots en hebben helemaal niet de neiging om te springen. Zij hebben niet in de gaten dat ze op een schots drijven, totdat het opeens flink begint te kruien. Anderen zitten al tot hun nek in het ijskoude water. Ieder mens komt vroeg of laat in een bepaalde situatie waar het niet allemaal vanzelf gaat, of dat het tegenzit of dat het zelfs ‘shit’ wordt.
De vraag gaat daarom verder dan ‘ken uzelf’.
Kees van de Velde zal in een lezing met voorbeelden toelichten dat de bepalende factoren in de opvatting over ons leven uit ons eigen verleden komen. Het verleden is voortdurend bepalend voor het heden en het ik laat zich daarom niet tot een vaste te onderscheiden kern onderscheiden waar je kennis van kunt hebben.
Info
Vrijmetselaarsloge Kennemerland #127
Ripperdastraat 13, Haarlem
Donderdag 5 maart 2020
aanvang 20 uur, deur open 19.30
aanmelden: vrijmets@gmail.com
