Op 24, 25 en 26 maart speelt Maas theater en dans de nieuwe voorstelling Voorjaarsoffer (regie Moniek Merkx) in Toneelschuur te Haarlem. Voorjaarsoffer gaat over groepsdwang, hormonen en angst voor schoonheid.
Merkx laat het publiek rondom het speelvlak zitten. Actrice Nastaran Razawi Khorasani won onlangs de Gouden Krekel 2014 voor haar rol in CASH. De voorstelling wordt tot en met april 2015 in serie gespeeld in Rotterdam, Amsterdam, Den Haag, Delft, Groningen, Haarlem en Utrecht.
Voorjaarsoffer – Dicht op de huid theater
De aarde is nog in diepe winterslaap als acht jonge vrouwen samenkomen om de lente te vieren. Ze aanbidden de natuur met hun vruchtbaarheidsrituelen. Ze dansen en verleiden. Maar dan komen er oerkrachten los. Er moet een offer plaatsvinden.
Voorjaarsoffer gaat over groepsdwang, hormonen en angst voor schoonheid. Een modern coming of age-verhaal vermengt zich met prehistorische heidense lenterituelen. De dreiging van natuurkrachten, de strijd met jezelf, het verlangen uit te breken maakt van deze jonge vrouwen bekoorlijke monsters. Dicht op de huid theater, figuurlijk en letterlijk want het publiek zit rondom het speelvlak.
Componist Joop van Brakel maakt nieuwe popmuziek als een aardbeving. Een aantrekkelijke soundtrack, zoals hij al eerder maakte voor onder andere Staal en Nacht.
Moniek Merkx over Voorjaarsoffer
“Toen ik 18 jaar was hoorde ik Le Sacre du Printemps zonder enige kennis van klassieke muziek. Het raakt aan een dwingend onderbuikgevoel. Vanuit dat gevoel wilde ik een nieuwe rituele voorstelling maken. We kregen geen toestemming de muziek van Le Sacre te bewerken, dus vroegen we Joop nieuwe muziek te maken. Maar de mythische, ritmische en folkloristische bronnen die Stravinsky gebruikte, hebben ook mij geïnspireerd.
De kracht en geheimen van meisjes zijn veel moeilijker expliciet te benoemen dan bij jongens. Daarom kies ik ervoor het bij meisjes te hebben over onderhuidse, meer mythische spanningen, over dreiging en onbenoembare codes. Eigenlijk begrijp ik jongens vaak beter dan meisjes, dus vergeleken bij Staal is dit het echte werk.”
Kunstvak-studenten krijgen een speciale korting en betalen €8 euro voor een kaartje.
Kaarten reserveren
Toneelschuur, Lange Begijnestraat 9, Haarlem
Reserveren: www.toneelschuur.nl | 023 517 39 10
Aanvang: 24, 25, 26 maart om 19:30 uur
Toegang: Normaal: € 16.5 | Student/ CJP: €12.5 | Vrienden: €14.5
Meer info: www.MAAStd.nl
Makers
Regie: Moniek Merkx
Muziek: Joop van Brakel
Spel: Anne Fé de Boer, Mees Borgman, Rochelle Deekman, Marieke Dermul, Jouman Fattal, Gale Rama, Nastaran Razawi Khorasani, Lotte Rischen.
Choreografie: Klaus Jürgens
Decor: Sanne Danz
Kostuums: Nicky Nina de Jong
Licht: Gé Wegman
Regieassistent: Saskia Driessen
Assistent choreografie: Art Srisayam
Moniek Merkx
Moniek Merkx is artistiek leider van Maas theater en dans. Daarvoor was zij 10 jaar artistiek leider, schrijver en regisseur bij theatergroep Max.. Ze werkte voor jeugd eerder bij Theater Artemis en het grootste jeugdtheatergezelschap in de VS, The Children’s Theatre Company in Minneapolis. In 2003 won ze met dit gezelschap samen de Tony Award. Merkx schreef en regisseerde voor volwassenen onder meer bij Suver Nuver, De Ploeg, Alex d’Electrique, Onafhankelijk Toneel en Space. Bij Max. maakte Merkx onder andere De vijfde kamer (Theaterfestival), Dochters van Lear (Zilveren Krekel), Peter Pan was hier, Help (in Nederland en de VS), Kortjakje en Staal. Bij Maas maakte ze City of Dreams en de grote zaalvoorstelling Alleen op de wereld. In seizoen 2014/2015 is van haar bij Maas te zien: Het verhaal van de getallen en Voorjaarsoffer. Voor haar werk ontving ze meerdere jeugdtheaterprijzen en de VSCD Mimeprijs.
Maas theater en dans voor jong publiek
Maas maakt volwassen voorstellingen voor jonge mensen, fysiek, fantasievol en uitgesproken in alles. Maas ontregelt en verleidt met theater, dans, muziek, mime, film, animaties, techniek en veel meer. Een gezelschap van de makers van Siberia, Meekers en Max. onder artistieke leiding van Moniek Merkx. Maas theater en dans heeft een eigen huis in Rotterdam, het Maaspodium.
Interview met Moniek Merkx
Waarom wilde je een voorstelling maken over jonge vrouwen?
“Ik vind dat vrouwen heel vaak in clichés gevangen worden, dus wilde ik met deze voorstelling een completer beeld van vrouwen laten zien, ook aan pubers. Tegelijkertijd zijn clichés goed oefenmateriaal.”
Bij Voorjaarsoffer heb je niet gewerkt met een script.
“Ik kwam er al snel achter dat ik in deze voorstelling het fysieke, het intuïtieve een belangrijke rol wilde laten spelen. In de eerste repetitieweek begonnen we sterk fysiek. Dat bleek een goede keuze, daarmee kweek je ruimte voor meer intuïtief werken. We starten de repetities elke dag met groepsoefeningen en krachttrainingen. Dat heeft de basis gelegd voor deze voorstelling. Moderne vrouwen zijn vaak even krachtig als mannen.”
Wat is de rol van de actrices in het maakproces?
“Deze groep heeft heel breed gezocht naar materiaal. We hebben gewerkt met Griekse goden, oermoeders, Bollywood, en clips van bijvoorbeeld Beyonce en Sia. Daarnaast nemen de spelers hun eigen achtergronden mee. In de actrice met een laptop op haar hoofd, zie ik zowel de zowel verheerlijking van de technologie als een trotse Afrikaans vruchtbaarheidsgodin, een fijne combinatie.”
Wat is de rol van de vormgeving?
“Toen er eenmaal de keuze was dat we fysiek gingen werken, was er al snel een link met mode en een catwalk. Het gaat ons natuurlijk niet om een letterlijke modeshow, maar om het tonen van de vele fysieke verschijningsvormen en de types die erin zitten. Het publiek zit rondom de catwalk. Er is geen ontsnappen aan.”
Alles wat je altijd al wilde weten over vrouwen, maar bang was te vragen?
“Voorjaarsoffer is een coming of age-parcours waar de spelers en het publiek samen doorheen gaan. Qua gevoel begin je de voorstelling als tienjarige en eindig je als achttienjarige. Dan moet je een aantal dingen achter je laten om door te leven. De directheid en de simpelheid van het kind zijn, de totale maskerade van het bakvis zijn. Dat is het offer dat het leven voor je in petto heeft. In de slotdans zit een grappige verwijzing naar hoe pubers denken over volwassen zijn. Baby’s krijgen, werken, roken, gestrest zijn, harten breken. Een fast forward door de rest van je leven.”
