Discordia speelt Voltaire in de Toneelschuur

0

Op vrijdag 26 en zaterdag 27 oktober staat Maatschappij Discordia in de Toneelschuur. Met hun nieuwste voorstelling ‘Voltaire’ geven zij op geheel eigen wijze vorm aan het leven en het werk van François-Marie Arouet, genaamd Voltaire.

Durf & eigenzinnigheid
In een tijd dat het gevaarlijk was een eigen mening te hebben, stak Voltaire (1694-1778) zijn spreekwoordelijke kop boven het maaiveld uit. Hij wilde alles weten, alles zeggen en deed dat door alles op te schrijven. Zijn werk werd door velen gelezen en beschouwd als de prominente voortrekker van de Franse Verlichting.

Over de voorstelling
Voltaire stond met beide benen in de politiek van zijn tijd en schreef daar onwaarschijnlijk veel boeken over, maar zijn grote liefde was het toneel. Hij had een klein theatertje waar hij samen met vrienden, waaronder zijn beroemde vriendin Emilie Marquise du Châtelet, zijn eigen stukken opvoerde. Dit is voor ons het uitganspunt van deze voorstelling: we maken een avond met onbaatzuchtig wereldtoneel op het kleinst denkbare podium.

Te te zien in 2018:
Vrijdag 26 en zaterdag 27 oktober, Toneelschuur, Haarlem
Vrijdag 14 en zaterdag 15 december, Monty, Antwerpen
Woensdag 19 en donderdag 20 december, Theater Kikker, Utrecht

Van en met: Jan Joris Lamers, Annette Kouwenhoven en Miranda Prein

Pers over Voltaire:
Over schrijver en filosoof Voltaire gaat het, maar ook over toneelspelen, de klassieke opbouw van een tragedie en het verschil met een komedie… Met Lamers als een gloedvolle samensmelting van de theatermaker van nu en de verlichte denker van toen… Zo is ook deze Discordia-voorstelling een nieuw hoofdstuk in onze permanente educatie.” – Hein Janssen, De Volkskrant (4 sterren).

Voltaire is een parel, met grote liefde en inzet gemaakt. Geestig, vaak, en dwars. Het is ongelooflijk om te zien hoe een gezelschap dat al 37 jaar bestaat, en dat zoveel tegenslagen heeft moeten overwinnen, zo weinig is veranderd in zijn kijk op theater en manier van spelen, en tegelijk zo fris en jeugdig is gebleven.” – Joost Ramaer, Theaterkrant.