Haarlemse wint Willem Wilminkprijs

0

‘Zo mooi kan poëzie zijn.’

De Haarlemse schrijver en dichter Roos van Sen heeft de Willem Wilmink dichtwedstrijd gewonnen.

Zondag 20 maart was de feestelijke prijsuitreiking van de 20ste Willem Wilminkdichtwedstrijd. De jury bestaande uit zes personen, waaronder gastdichter Ellen Deckwitz heeft circa 200 gedichten met de zin ‘wat moeten we toch met al die vogels’ bekeken.

Het gedicht ‘In een jurk van zand ‘van Roos van Sen uit Haarlem werd beoordeeld als de beste en ze ontving uit handen van burgemeester Hermans een beeld en oorkonde. Kate Schlingeman uit Hartwerd werd tweede en de derde prijs was voor Irma Ooijevaar uit Sassenheim.

Uit het juryrapport
Een intrigerende titel voor een kort gedicht dat de geest van een natuurbeleving ademt.
Met slechts één keer het gebruik van eindrijm en een geraffineerd gebruik van binnenrijm roept de dichter mooie en sprekende beelden op.

Het ritme wordt versterkt door het gebruik van korte zinnen en veel enjambement. In de woorden van de jury: ‘een prachtig gedicht met mooie ideeën. Zo mooi kan poëzie zijn!’
De wedstrijd is een initiatief van Bibliotheek Almelo en De Twentsche Courant Tubantia.

Roos van Sen publiceerde verhalen in de bundels Verhalen uit de zee en Boven de wolken. Met Vliegen nu maar…. won ze in 2013 de opium verhalen wedstrijd. 28 mei verschijnt haar bundel Geweld van kleine woorden bij uitgeverij Magonia.

Het winnende gedicht

In een jurk van zand

Er is wind. En er zijn paden, die naar mos en lijken ruiken.
De regen, las ik ergens, zit vol lood. De randen van het land
staan onder water en het broeit; er jagen hongerige
reigers en een roek, markeren bossen, helmgras, sloot.

Hier groeien stippelmot en keep. Hier klopt
een spechtensmidse. Ik strooi met stiltes langs het vraatspoor
van een zwijn. Er loopt een stel voorbij in omgewaaide
jassen. Ik kan niet anders dan alleen gezandstraald zijn.

Het miezert. De duinen buigen zich voorover,
wat moeten we toch met al die vogels, vraagt er één.
De lucht lijkt zich van wellust te ontbinden.
Er scheren ruimvallende gedachten om me heen.